Yrða

útróðr

nafnorðkarlkynút-róðr
an outrowing, rowing out to sea, of fishermen; ef menn fá veðráttu til útróðrar, 176, iv. 15, in usage; hann lét þaðan sækja útróðra, 135, 174; þeir höfðu veiðar af megin-landinu, eggver ok útróðra af sjónum, 416. útróðrar-maðr, an outpost fisherman who lies at a distant fishing-place during the fishing season, 143, Gpl. 425.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)