þiðurr
nafnorðkarlkyn
, þiðrar; [ Norse tjur; τετράων]:—a partridge. tetrao perdrix, (Gl.); þiðra ( ), 449: in poets, ben-þ., val-þ., a carrion-bird,
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- Gr.Greek.
- Lat.Latin.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- EddaEdda. (C. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.