þverra2
sagnorð
ð, a causal to the preceding, to make to decrease; þverðu þeir þrótt sinn at þriðjungi, 16; hann mátti ekki at vinna at þverra ágæti krapta hans, 79; þverrir þat nökkuð verðleik hans í Guðs augliti, i. 169; Sighvatr vildi eigi þverra kost sinn norðr þar, ii. 65,
II. þverrandi, a diminisber,
Skammstafanir og tilvitnanir
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.