BIKKJA
nafnorðkvenkyn
u, f. a bitch; þann graut gaf hann blauðum hundum ok mælti, þat er makligt at bikkjur eti Þór, Fms. ii. 163: as an abusive term, Fs. 54, Fas. i. 39; so in mod. Icel. a bad horse is called.
COMPDS: bikkjuhvelpr, bikkjusonr, bikkjustakkr.