BRÁÐ
nafnorðhvorugkyn
1. n. tar, pitch, Fms. viii. 217, Anecd. 60, Vm. 21, Sks. 28, Krók. 57; fúna undir bráðinu, Fær. 195.
2. f. (broþ, Bs. i. 341), denoting haste (cp. bráðr), but only used in adverb. phrases, í bráð, at the moment, Sturl. i. 58, Ld. 302, Bs. l. c.; bráð ok lengðar (mod. í bráð og lengd), now and ever, Fms. i. 281.
II. in many compds, meaning rash, sudden, hot.
COMPDS: bráðabugr, bráðafangs, bráðasótt, bráðaþeyr.