BREIÐR
lýsingarorð
adj. neut. breitt, [Ulf. braids; Scot. brade; A. S. brâd; Engl. broad; Germ. breit], broad, Ld. 276, Nj. 35, 91, Grág. i. 500, Fms. iv. 42, vi. 297; fjörðr b. ok langr, Eb. 8; breiða stofa, b. búr, the broad chamber, Dipl. iii. 4, v. 2.
β. á breiðan, adv. in breadth, Fms. viii. 416, x. 13: neut. as adv., standa breitt, to spread over a wide space, Edda 10.