ENGILL
nafnorðkarlkyn
m. [Gr. αγγελος; Lat. eccl. angelus: hence in the Teut. dialects, Goth. aggilus; A. S. and Germ. engel; Engl. angel]:—an angel, Rb. 78, Nj. 157, 625. 4, N. T., Pass., Vídal., etc.; englar, höfuð-englar, veldis-englar, Hom. 133; engils andlit, 623. 55.
COMPDS: englafylki, englalið, englalíf, englamjöl, englasveit, englasýn.