ERG
nafnorðhvorugkyn
n., Gael. word, answering to the Scot. shiel or shieling; upp um dalinn þar sem var erg nokkut, þat köllu vér setr = der som vaar noget erg, det kalde vi. sætter (in the Danish transl.), Orkn. 448 (Addit.), cp. local names in Caithness, e. g. Ásgríms-erg, Orkn. 458.