FAT
nafnorðhvorugkyn
n., pl. föt, [as to the root, cp. Germ. fassen = to compass, which word is unknown to Icel.; A. S. fæt; Old Engl. fat, mod. vat; O. H. G. faz; Germ. fass; Dan. fad; Swed. fat]
1. a vat; kona vildi bera vatn, en hafði ekki fatið, Bs. ii. 24: eitt fat (basket) með vínberjum, G. H. M. iii. 98; vín ok hunang í fötum fullum, N. G. L. iii. 122.
β. luggage, baggage; bera föt sín á skip, Jb. 406; bera föt á land, Eg. 393; elti Hákon á land ok tók hvert fat þeirra, Fms. vii. 215; hafa hvert fat á skipi, vi. 37, Grág. ii. 59; fyrr en hann fari á brot ór vist með föt sín frá bóanda, i. 300.
2. in pl. clothes, dress; hann hafði föt sín í fangi sér, en sjálfr var hann naktr, Lv. 60, Bs. ii. 47, Hrafn. 23: metaph., falla ór fötum, to be stripped, forgotten, 655 xxxi. 1.
COMPDS: fatabúningr, fatabúr, fatagörvi, fatahestr, fatahirzla, fatahrúga, fatakista, fatstöturr.