FLAGÐ
nafnorðhvorugkyn
n., pl. flögð, an ogre, giantess, Fas. i. 59. Fms. iii. 122, 125, 133, xi. 136, Bs. i. 468: the saying, opt eru flögð í fögru skinni, oft is a witch under a fair skin, Eb. 46: demons = tröll, Hkr. iii. 299 (in a verse), Fas. iii. 35 (in a verse).
COMPDS: flagðaháttr, flagðalag.