GINnafnorðhvorugkynn. [A. S. gin], the mouth (Germ. rachen) of beasts, Edda 42, Al. 37, Fms. vi. 165; ulfs-gin, Bs. i. (in a verse), passim.COMPDS: ginfaxi, ginfjara, ginkefli, ginkeyptr, ginklofi, ginljótr.