GRÁR
lýsingarorð
adj., contr. acc. grán, dat. grám, etc. [A. S. græg; Engl. gray or grey; O. H. G. graw; Germ. grau; Dan. graa; Swed. grå]:—grey; grám vaðmálum, Fms. i. 118; í grám kyrtli, Ísl. ii. 218; gjalda rauðan belg fyrir grán, Nj. 141; grár fyrir hærum, grey, hoary, Fms. vi. 95, Fas. ii. 557; grár fyrir járnum, mailed in grey steel, of armour, Mag. 98: grá þoka, grey fog: of silver, grátt silfr, grey, false silver, opp. to skírt (true) silver, whence the phrase, elda grátt silfr, to play bad tricks.
II. metaph. spiteful, Bjarn. 3; þó at í brjósti grátt búi, although bearing malice in the heart, Str.; cp. grá-lyndr, as also grá-beinn, grá-dýri, of the wolf: neut. grátt, basely, Ísl. ii. 467.