HÁÐnafnorðhvorugkynn. [cp. Ulf. hauns = ταπεινός; Engl. heinous; Germ. hohn; Dan. haan; old Dan. haad]:—scoffing, mocking, Nj. 66, Fms. vi. 21, 216, vii. 61, Hm. 133; háð ok spott, Ísl. ii. 265, passim.