HÓFR1nafnorðkarlkynm. [A. S. hôf; Engl. hoof; O. H. G. huof; Germ. huf; Swed. hof; Dan. hov]:—a hoof, of a horse, opp. to klaufir = cloven hoof, Fms. xi. 280, Grett. 91, N. G. L. i. 41; hófs gangr, a clash of hoofs, 341.