Yrða

HAPP

nafnorðhvorugkyn
n. [cp. Engl. hap, happy], good luck, but with the notion of hap, chance, as is well said in the ditty, hamingjan býr í hjarta manns | höpp eru ytri gæði, Núm. 2. 87; þá varð minna happit en ek vilda, Fms. i. 182; happa fullting, ‘hap-help,’ Deus ex machina, vi. 165; happ sótti þik nú en brátt mun annat, gættu at þér verði þat eigi at úhappi, Landn. 146; til happs ok heilla sátta (allit.), for good hap and health, Grág. ii. 21: in the saying, sá skal hafa happ er hlotið hefir, Eb. 24; úhapp, mishap.