HEIT1
nafnorðhvorugkyn
n. pl. [cp. Ulf. wota = ἀπειλή], threatening words or gestures, threats, Lat. minae; standa undir heitum ok íllyrðum, Bs. i. 728; heit ok harðyrði, Barl. 194; köld heit, Edda (Ht.); þeirra heit dvínuðu, Edda (in a verse); af heitum, from his threatening gestures, Am. 19.