HRÓPA
sagnorð
að, [Ulf. hrôpjan = κράζειν; A. S. hreôpan; Hel. hrôpan; Scot. roup or rope; O. H. G. hruofan; Germ. rufen; Dutch roepen; Dan. raabe]:—to slander, defame a person, Nj. 68, Eg. 62, Landn. 238, Stj. 192, Str. 15, Orkn. 120, Anal. 175, Ísl. ii. 238.
II. [Germ. rufen], to cry, call aloud, freq. in mod. usage.