HREIÐR
nafnorðhvorugkyn
n. [Dan. rede, prob. akin to Ulf. vriþus = ἀγέμη; A. S. vræd; Engl. wreath; Swed. vrad; Dan. vraad;—all meaning a wreath, from vríða, to wreath]:—a bird’s nest, Grág. ii. 346, Gþl. 542, Greg. 55, Fms. vi. 153, Merl. 1. 26, Stj. passim; ara h., an eagle’s nest, Fagrsk. 146: the saying, sá er fuglinn vestr er í sitt h. drítr: hreiðr-böllr, m. a ‘nest-ball,’ an egg, Krók. 64 (in a pun), and hreiðr-balla, að, = eggja = to egg on, id. (a pun).