HVATR
lýsingarorð
adj., fem. hvöt, neut. hvatt, bold, active, vigorous; in the saying, engi er einna hvatastr, Hm. 63; h. maðr, Fms. vii. 160, Fm. 6. 24, 30, 31; ef engi hefði verit hvatari höfðingi í her þessum en þú, Fms. vi. 160; hvatr hugr, Fm. 26: acc. as adv., ríða hvatan, to ride at a quick pace, Ld. 260: neut. hvatt, id.; ríða hvatt, Fb. ii. 125, Sighvat; hann bað menn sína fara sem hvatast, Eg. 217.
II. male, opp. to blauðr, female, of beasts; h. köttr, freq. in mod. usage.