KÁL
nafnorðhvorugkyn
n. [A. S. cawl; Engl. cole; Scot. kale; Germ. kohl; Dan. kaal]:—a cabbage; mun hann einn ætla at éta allt kál á Englandi? Ó. H. 131; græn kál, Stj. 61: kale broth and bacon, Fas. iii. 381; e-m fellr flesk í kál, Bs. i. 717, Fms. x. 348, see flesk: in the saying, ekki er sopit kálit þó í ausuna sé komit, the kale is not supped though it be in the ladle, i. e. there is many a slip twixt the cup and the lip, Grett. 132 A; er þat vel at vér deilim kálit, 168 new Ed.