KÍLL
nafnorðkarlkyn
m. [kil, Ivar Aasen; mid. H. G. kil; cp. the Germ. prop. name Kiel]:—an inlet, canal; iða, fors ok kill, Edda (Gl.); þar skarsk inn vík ein eigi mikil, fundu þeir þar andir margar ok kölluðu Anda-kíl, Eg. 131; at læk þeim, er ofan fellr í kíl þann, er fellr út í ána, Vm. 162.