KLÍGJA
sagnorð
ð, mod. klía, að, [provinc. Norse klia, pret. klidde and kligta, pres. klir, see notes to Al. 186]:—to feel nausea; hón klígir mjök, Al. 153; þeirra önd klígir í mót inum himneska mat, Mar.:—mod. impers., mig klíar, or mig klíar við því.