Kristinn
lýsingarorð
adj. Christian, K. Þ. K. (init.), Nj. 158, Eg. 265, Bs. passim; vel Kristinn, a good Christian, observing the Christian rites, Eg. 265, Fms. i. 17; ílla Kristinn, a bad Christian, Mork. 227 (in a verse); enn Kristnasti maðr í Antiochia, the best Christian in Antioch, Clem. 38; Kristið morð, the murder of a christened child, opp. to heiðit morð, N. G. L. i. 340.