LOG
nafnorðhvorugkyn
n. [Old Engl., Scotland North. E. lowe], a flame; þeir gáfu honum kerti mjök mikit ok log á, Ó. H. 152; ef kerti er látið í vatnið, þá er log er á því, Rb. 352; hræ-log (q. v.), ignis fatuus.
2. esp. in plur. light (candlestick); vóru log upp dregin í stofunni, Sturl. iii. 182; þrjú vóru log í skálanum, Gísl. 29; þá vóru log kveykt í tjöldunum, Fb. ii. 128; með sverð ok stangir ok log, Hom. St. (John xviii. 3).