NorðmaðrnafnorðkarlkynNorð-maðrm., pl. Norðmenn, a Northman, Norwegian, Grág. ii. 149, the Sagas passim; in Symb. 18 used as ‘pars pro toto’ of all Scandinavians; Norðmanna-herr, -konungr, -ríki, -ætt, Fms. x. 371, xi. 211, Hkr. i. 158, Ó. H. 142.