REKKJAnafnorðkvenkynu, f., gen. pl. rekkna, Edda 29, Róm. 195 (spelt rokna); also spelt reykja, Fms. v. 38, 183, 334, 339; or even rjukja in Art.:—a bed, Nj. 14, Eg. 24, 125, 765, Edda 9, Fær. 197, Fs. 5, 143, Fb. i. 43, Fms. iv. 318, passim.COMPDS: rekkjubúnaðr, rekkjufélagi, rekkjugólf, rekkjuíllr, rekkjuklæði, rekkjukona, rekkjumaðr, rekkjunautr, rekkjurefill, rekkjuskraut, rekkjustokkr, rekkjusveinn, rekkjutjald, rekkjuvaðmál, rekkjuváð.