SKÍFA
nafnorðkvenkyn
1. u, f. [Germ. scheibe], a shaving, slice, passim in mod. usage; a nickname, Fms. x.
2. ð, to cut into slices, slice; skífða hjálma, Fas. i. 158; s. sem hvannir, Bær. 8, Háv. 13 new Ed.; skífðu hnappinn or grindinni, Lv. 65; skífði frá síðuna, Flóv.; s. undurn, to carve meat, Km. 2.