Yrða

SKIKKJA

nafnorðkvenkyn
u, f. a cloak, mantle, Am. 47, Nj. 22, Eg. 213, 318, 579, Fms. ii. 280; skikkja and möttull (q. v.) are synonymous, thus, hann gaf honum ‘skikkju,’… hann sá altaris-klæði þat er gört var ór ‘möttlinum’ (both referring to the same garment), Fms. vi. 164; skikkjur þær er feldir heita, Krók.; skikkju verð, Fms. x. 199; skikkju kaup, id.