SMJÖR
óflokkað
an older form smör, esp. in Norse vellums, cp. mod. Dan., Swed., and Norse smör; smörs, Gþl. 99, 110, Sks. 123; smœr, id., D. N. passim: old dat. smjörvi, 623. 1; gen. pl. smjörva; in western Icel. sounded smér (cp. mjöl and mél, kjöt and ket, gör and ger), and rhymed thus, e. g. ef þú étr ekki smér | eða það sem matr er | dugr allr drepst í þér | Danskr Íslendingr, Eggert: again, smjör rhymes with kjör, Skíða R. 104: [Ulf. smairþr = πιότης, Róm. xi. 14; as also A. S. and Hel. smere; Engl. smear; Dan. smør; O. H. G. smero; Germ. schmeer]:—prop. grease (fat, oil); þat smjör rennr af þeim hvölum, Sks. 123; við-smjör, ‘wood-smear’ = oil; smjör-bakr, smear-back, a nickname, Fms. ix, but usually,
II. butter; brauð ok smjör, Eg. 204; Þórólfr kvað drjúpa smjör af hverju strái á landinu, því er þeir höfðu fundið, því var hann kallaðr Þórólfr ‘smjör,’ Landn. 31; fraus drykkinn ok smjörit svá at eigi mátti klína brauðit, hann sá at menn sumir bitu annan bita af brauði, en annan af smjöri, hann tók smjörit ok vafði í brauðinu, svá bindu vér nú smjörit, Fms. ix. 241; mjöl ok s., Landn.; smjör ok tin, Fs. 22. The ancients used to store up butter for years, see Debes in his book on the Faroe Islands; hence, þrífornt s. = butter three years old, Skíða R. 197; fornt s., súrt s., sour, old butter.
III. local names, Smjör-hólar, in Skarð in the west of Icel., ‘Butter-hillock,’ where the lady Oluf stored her butter: Smjör-sund, Smjör-vatn, Landn., map of Icel.
B. COMPDS: smjöraskja, smjörgildr, smjörgæði, smjörgörð, smjörkaup, smjörkengr, smjörlaupr, smjörlauss, smjörpund, smjörpundari, smjörskip, smjörspann, smjörtrog, smjörtunna, smjörsvín, smjörvalr.