STÓÐnafnorðhvorugkynn. [A. S. stôd; Engl. stud; Germ. stut]:—a stud of horses, Fms. vii. 21, Fas. iii. 91, Krók. (in a pun), Sæm. 128; fylmerr í stóði, Grág. i. 504; jalda í stóði, Kormak; hann gékk upp eptir dalnum til stóðs síns, Hrafn. 8.COMPDS: stóðhestr, stóðhross, stóðmerr.