STAMR
lýsingarorð
or stammr, adj. [A. S. stamor], stammering; þá varð hann svá stammr, Fms. i. 282; sjá maðr varð svá stamr at ekki nam, x. 279; annar hét Þorviðr stammi, hann fékk eigi mælt þrem orðum lengra samt, Ó. H. 87.
2. wet, damp, so as not to go on smoothly, of gloves, socks, or the like, cp. glý-stamr (q. v.)