STEÐI
nafnorðkarlkyn
m., gen. steðja, pl. steðjar, [Engl. stithy]:—a stithy, anvil, Edda 9, Fms. i. 177, Þiðr. 166, Dipl. iii. 13, passim; konungs steði, the ‘king’s stithy’ the mint, Gþl. 139, Bs. ii. 58.
COMPDS: steðjabréf, steðjakollr, steðjanef, steðjasteinn, steðjastokkr.