SVIF
nafnorðhvorugkyn
n. [svífa], a swinging round, veering, esp. of a ship; þá varð svá mikit svif at skipinu, at eldr kom í dokkuna, Fms. x. 53: plur., at-svif, an attack, swoon; um-svif, turmoil.
2. the nick if time; í þeim (þessum) svifum, Fas. i. 26, Karl. 182, 261.