afdrif
nafnorðhvorugkynaf-drif
n. pl. [drifa], destiny, fate; barn líkligt til stórra afdrifa, a bairn likely to grow into a great man, Fms. iii. 112 (of an exposed child); þykir mér lítil okkur a. verða munu, inglorious life, Fær. 53. It is now also used of final fate, end.
2. offspring, Stj. 191.