alþýðligr
lýsingarorðal-þýðligr
adj. common, general; a. maðr = menskr maðr, a common man, Fas. ii. 251; í alþýðligri ræðu, common parlance, Skálda 185; hitt væri alþýðlegra (more plain), at segja, 208; a. fyrir sakir siðferðis, of plain manners, Finnb. 298.