aldauði
lýsingarorðal-dauði
and aldauða, adj. ind. dead and gone, extinct, of families, races, esp. in the neg. phrase, vera enn ekki a., to be still in full vigour; ok óru (váru) eigi þeir a., Ísl. ii. 310; eptir dauða Haralds var a. hin forna ætt Danakonunga, died out with king H., Fms. xi. 206; aldauða eru þá Mosfellingar ef ér Sigfússynir skuluð ræna þá, Nj. 73; ella eru mjök a. várir foreldrar, Fms. vi. 37; opt finn ek þat, at mér er a. Magnús konungr, I often feel that for me king M. is dead and gone, Hkr. iii. 107.
COMPD: aldauðaarfr.