ata
nafnorðkvenkyn
1. u, f. an obscure word, and probably a corrupt reading; nú skýtr maðr á hval í atu ok hnekkir Guðs gáfu, N. G. L. i. 59.
2. að, to stain, defile, smear; líkþrá Naaman skal atast á þik ok þína ætt, Stj. 618. 2 Kings vi. 27 (now freq.)