Yrða

banna

sagnorð
að, [ bannan = jubere; bannen; bannire], to forbid, hinder, prohibit (); b. e-m e-t, or with , i. 254, 157, 256, 4; b. fiskiför, ii. 350, i. 117.
2. to curse, [ ban], with , 37: with , 31, 199, 656 A, ii. 12: , bannast um, to swear, ii. 126, viii. 174.3. = banda, to stop, drive back; hann sá tröll við ána, þat b. honum, ok vildi taka hann, ii. 124.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Germ.German.
  • mid. Lat.middle Latin.
  • freq.frequent, frequently.
  • infin.nafnháttur (e. infinitive)
  • Scot.Scottish.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • reflex.reflexive.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)