drúpa
óflokkað
t or ð, to droop (from sorrow), different from drjúpa, to drip; drúpa is in an almost obsolete word, in old poets and writers used in a sense; at the death of a dear person, the country, hills, mountains are said to droop; svá drúpir nú Danmörk, sem dauðr sé Knútr sonr minn. i. 118; svá þótti drúpa Ísland eptir fráfall Gizurar biskups, sem Rómaborgar ríki eptir fráfall Gregorii páfa, i. 71; Ari prestr hinn Fróði segir hve mjök várt land drúpði eptir fráfall Gizurar biskups, 145; staðrinn í Skálholti drúpti mjök eptir fráfall hins sæla Þorláks biskups, 301; drúpir Höfði dauðr er þengill, hlæja hlíðar við Hallsteini, 224 (in a verse): hnípði dróitt ok drúpði fold, ; drúpir örn yfir, 10; Vinga meiðr (the gallows) drúpir á nesi, ; en Skæreið í Skírings-sal of brynjálfs beinum drúpir, Ýt. 22; hans mun dráp um drúpa, dýrmennis mér kenna, Sighvat; knáttu hvarms af harmi hnúpgnípur mer d., my head drooped from grief, (in a verse); drúpðu dólgárar, the swords drooped (to drink blood), 2: in usage drjúpa and drúpa are confounded, aví, hve má eg aumr þræll, angraðr niðr drjúpa, 41. 4.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- esp.especially.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- mod.modern.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Hlt.Háleygja-tal. (A. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Hkm.Hákonar-mál. (A. III.)
- Pass.Passiu-Sálmar.