eldsætr
lýsingarorðeld-sætr
adj. always sitting by the fireside, as a spoilt boy; Oddr var eldsætr í æsku ok seinlegr ok kallaðr kolbitr, Landn. 235 (Hb.); Grímr var mikill ok eldsætr, ok þótti vera nær afglapi, Gullþ. 14, Krók. 33 (Kd. eldseti), Fas. ii. 112 (Ed. eldssetirm).