erja
óflokkað
arði, er, arit: erjar, erjaði, 2 Tim. ii. 6; [ erjan; Old to ear; arare, ἀρουν]:—to plough; prælarnir skyldi erja, 35, , i. 240; eitt nes þat fyrírbauð hann at e., löngum tíma eptir örðu menn hlut af nesinu, i. 293; þér hafit arit með minni kvígu, 412: in the saying, seint sá man erja, he will be slow to put his hand to the plough, will be good for nothing, 341.
β. to scratch; hann lætr e. skóinn um legginn útan, 45; kom blóðrefillinn í enni Ketils ok arði niðr um nefit, ii. 126.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- sup.sagnbót (e. supine)
- mod.modern.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- v. l.varia lectio.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)