fasta

sagnorð

1. að, to fast:

1. eccl., Hom. 71, 73, Ld. 200, K. Á. 160, Bs. passim, Fms. ii. 250, N. G. L. i. 141, 144.

2. secular; af fastanda manns munni, Sks. 450, Lækn. 471.

2. adv. = fastlega, Lex. Poët.