feigð
nafnorðkvenkyn
[ fægð], ‘feyness,’ approach or foreboding of death: in proverbs, koma mun til mín feigðin hvar sem ek em staddr, 103; ferr hverr er feigðin kallar, i. 420; ætla ek þetta munu vera fyrir feigð yðvarri, a foreboding that you are ‘fey,’ v. 66; því at hón feigð fíra fjöl-margra sá, 20; þú sátt þegar í dag feigðina á honum, thou sawest the ‘fey-tokens’ on him to-day, xi. 154; þær (the Valkyrjur) kjósa feigð á menn ok ráða sigri, 22: the phrase, feigð kallar að e-m, the ‘feigð’ (death) calls upon him, one behaves as a ‘fey’ man. feigðar-orð, or feigðar-yrðr, the death-weird, Ýt. 1.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- A. S.Anglo-Saxon.
- cp.compare.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gs.Grótta-söngr. (A. II.)
- EddaEdda. (C. I.)