forganga
nafnorðhvorugkynfor-ganga
1. gékk, [ vergeben], to perish, 1368, 1412, 2. u, [ fore-gengd], a ‘going before,’ help, ii. 122. forgöngu-kona, u, , , forgöngu-maðr, a guide (either man or woman), leader, iii. 103, 15.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Germ.German.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- A. S.Anglo-Saxon.
- m.karlkyn (e. masculine)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- N. T.New Testament.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Th.Theophilus. (F. III.)