forvitna
sagnorðfor-vitna
að, to pry into, enquire; f. e-t, Sks. 183 B; f. um e-t, to enquire about, 6, 182 B.
2. reflex., forvitnask e-t, to enquire, Bret. 94, Fms. i. 147, 252, vii. 258, Eg. 764, Ld. 268: absol., Lv. 15; f. til e-s, id., Fær. 53; f. um e-t, id., Landn. 51, Grett. 96, 160.
3. impers., e-n forvitnar e-t, or with infin., it makes one curious to know, Fær. 54, Sks. 182 B, Fas. i. 22.