góðs
nafnorðhvorugkyn
and góz, n. goods; prop. a gen. from góðr, hvat góðs, quid boni? Nj. 236; allt þat góðs sem hann átti, 267, Hrafn. 29; sá er síns góðs misti optliga, Thom. 2 (Ed.): esp. freq. in later writers, Ann. 1332, 1346, Stj. 135, Bs. passim, H. E. i. 432; cp. Dan. gods = property.