gersta
óflokkað
or gesta, t, [ gæstan], to annoy; g. hug e-s, to tease one, 64, Pr. 442, 623. 54; vér skulum g. hug hans, eigi sem þeir gerstu forðum á eyðimörkinni er Moysi fylgdu, 132: this word is quite obsolete, and chiefly used in old translations of legends.
II. gerstr, [ garstig = hideous; garst = sour, harsh; ghastly, agast], sour, dismal; gerstan dag, 30, 9:—sulky, hann leit gerstr við mér, he looked sulkily on me, Sighvat, 81 ( for Nord. Oldk. 1866, p. 196).
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Germ.German.
- O. H. G.Old High German.
- cp.compare.
- Engl.English.
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Mart.Martinus saga. (F. III.)
- Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)