greiði
nafnorðkarlkyn
a, m. [Ulf. garaideins = διαταγή, κανών, δόγμα], disentanglement, arrangement, ordering; mun hann ekki fýsa Önund at göra greiða á málinu, to put the case right, Eg. 366; þau tóku lítið af hans máli til greiða, Fms. viii. 17; skipaðisk lítt til greiða með þeim, nothing was settled between them, Bs. i. 752, Sturl. i. 239 C; ok er honum þótti ráð hennar mjök seinkask til greiða, there was no change for the better in her state, Bs. i. 158; fara at greiða, to go on well, N. G. L. i. 137; Þrándr segir at þat var skylt ok heimilt, at hann gerði þann greiða á fyrir konungs orð sem hann mátti, that he discharged it for the king’s sake as well as he could, Fms. iv. 344; bændr gerðu þar engan greiða á, vi. 333; Leifr spurði hverr greiði á mundi verða um silfr þat, L. asked if the money would be paid, Fær. 215.
2. entertainment; vera má at þér þyki alkeypt, at þú vildir engan greiða göra oss, that thou wouldest give us no entertainment, Eb. 266; þar höfðu þeir greiða-dvöl, they baited there, waited for refreshment, Eg. 564, v. 1.; Þorkell fagnar þeim vel, ok býðr þeim greiða, Fbr. 97 new Ed.; þeir heilsuðu Þorgilsi, en bjóða honum engan greiða, Sturl. iii. 140; bað hann göra góðan greiða Gauti, Fb. i. 505, Róm. 210; Starkaðr fór inn ok kvaddi sér greiða, Bs. i. 544.