gremja
lýsingarorð
gramði, [vide gramr; gramjan = παροργίζειν; and gramian; græmme; gräma = to grieve]:—to anger, provoke, the wrath of the gods (God), to offend the gods (by perjury or wickedness); gremðu eigi goð at þér, 12; sá gremr Guð at sér, 86, 159; þú hefir gramit at þér Maumet, 434; ok gremja svá Guð at sér ok alla góða menn, xi. 364; þú ert her kominn at óleyfi bræðra minna ok gremr svá goð at þér, ii. 69, else rare; gremr hann konunginn at sér (vexes the king) með vápna-gangi, 42; hvat gremr þik líf þitt, quid te offendit vita tua, 12; göra lítið úr gáfum hans, gremja svo mildi skaparans, 1. 8.
II. to get angry, be grieved; en ef þit vildut þat göra, þá munda ek ekki gremjask ykkr, v. 238; fagna þeirra fagnaði er fögnuð göra Guði, en gráta hina er við hann gremjask (those who provoke him), i. 362 (to render the flere cum flentibus): , mér gremsk að sjá það, it grieves me to see it,
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- esp.especially.
- reflex.reflexive.
- Lat.Latin.
- mod.modern.
- etc.et cetera.
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Bb.Búnaðar-bálkr.
- D. I.Diplomatarium Islandicum. (J. I.)