grunnr
lýsingarorð
, grynnri (gryðri), grynnstr, [Swed.-Dan. grund], shallow; vaðil-sund nokkut grunnt, 362; sögðu hafit baeði grunnt ok myrkt, 170; gryðra, shallower, i. 342; vatnföll tvau hvártki gryðra en tók í miðja síðu, 349: , standa grunnt, to be shallow; vinátta okkur stendr grunnt, 520; grunuðu at vinátta þeirra mundi vera heldr grunn, xi. 108: in local names, Grunna-vík, whence Grunn-víkingr, a man from G.,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- compar.miðstig (e. comparative)
- superl.efsta stig (e. superlative)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- m.karlkyn (e. masculine)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)